Kuljam.org

विषय-सूची

खटरूती - प्रकरण २ | Khatruti prakaran 2

सरद रूत - राग सामेरी

सरदनी रूत रे सोहामणी रलियामणी, मूने वाला जी विना केम जाए हो वालैया । हूं रे वदेसण ना पिउजी, मूने खिण वरसां सो थाय, हो वालैया ॥१॥

वालाजी रे डोहलाते जल वही गया, हवे आव्या ते निर्मल नीर । पिउजी विना हूं एकली, ते तां केम राखूं मन धीर ॥२॥

वालाजी रे वन छाह्यूं द्रुम वेलडी, हवे धणी तणी आवार । हूं रे वदेसण ना पिउजी, मूने चरणे तेडो आधार ॥३॥

वालाजी रे नीझर जल रे डूंगर झरे, नदी सर भरिया निवाण । पण एक जल वालाजी विना, मारा विलखंता सूके प्राण ॥४॥

वालाजी रे जीव मारो मूने दहे, अंग ते उपजे दाझ । अवगुण मारा छे अति घणा, तमे रखे मन आणो राज ॥५॥

वालाजी रे श्रावण मासनी अष्टमी, कांई कृष्ण पखनी जेह । मूने ए रैणी वालाजी विना, घणूं दोहेली गई तेह ॥६॥

वालाजी रे एम तमे मोसूं कां करो, मारा हो प्राणनाथ । आवी करूं तमसूं गुझडी, मारी वीतकनी जे वात ॥७॥

वालाजी रे अष्टमी भादरवा तणी, कांई सुकल पखनी रात । ए रैणी रूडीय छे, मारा जनम संघाती साथ ॥८॥

वालाजी रे में तां एम न जाण्यूं, जे मोसूं थासे एम । जो हूं जाणूं करसो विरहणी, तो कंठ बांहोंडी टालूं केम ॥९॥

वालाजी रे भादरवा मासनी चतुरदसी, कांई अति अजवाली थाय । एह समे नव साचव्यो, मारूं तरवारे अंग तछाय ॥१०॥

वालाजी ए रैणी रे सिधाविया, वालो पोहोंता ते धाम मंझार । एणे समे मूने एकली, तमे कांय राखी आधार ॥११॥

वालाजी रे तमे तो घणुंए जणावियुं, पण में नव जाण्युं हूं अधम । जो हूं जाणूं थासे एवडी, तो तमने मूकूं केम ॥१२॥

वालाजी रे चतुरदसी आसो तणी, कांई ब्रह्मांड थयो प्रकास । ए रजनी मूने एकली, तमे कांय मूकी निरास ॥१३॥

वालाजी रे पूनम रात नो चांदलो, कांई वन सोभे अपार । रासनी रातनो ओछव, मूने कां न तेडी आधार ॥१४॥

वालाजी रे अवगुण मारा छे अति घणा, तमे रखे मन आणो धणी । विरहणी कहे मूने तम विना, अम ऊपर थई छे घणी ॥१५॥

वालाजी रे विनता विरहणी केम कीजिए, एवडो न कीजे रोष । जो जीव देह मूकी चालयो, तमे त्यारे थासो निरदोष ॥१६॥

हवे चित आणी चरणे तेडजो, विरहणी टालो आधार । एणे वचने इंद्रावतीने, वालो तेडी लेसे तत्काल ॥१७॥

॥ प्रकरण ॥२॥ चौपाई ॥३२॥

इसी सन्दर्भ में देखें-