किरन्तन - प्रकरण १३०
धोरीडा मा मूके तारी धूसरी
राग धना श्री
वाटडी विस्मी गाडी भार भरी, धोरीडा मा मूके तारी धूसरी ॥ टेक ॥
धोरीडा आरे मारे रे, हांरे तूंने गोधे घणे रे । तूं तां नाके नथाणों रे, तूं तां बंध बंधाणो गुण आपणे रे ॥१॥
धोरीडा अवाचक थयो रे, मुख थी न बोलाय रे । कल ने वेलूं रे धोरी, उवट ऊंचाणे स्वास मा खाय रे ॥२॥
धोरीडा घणूं दोहेलूं छे रे, कीधां भोगवे रे । तारे कांधे चांदी रे, दुखड़ा सहे रे ॥३॥
धोरीडा जाय रे उजाणी, द्रोडा द्रोड तूं आवे । दया रे विना रे, बेठा मारडी पडावे ॥४॥
धोरीडा वही ने छूटे रे, करम आपणां रे । मेहेराज कहे एम, कीधा छे घणा रे ॥५॥
॥ प्रकरण ॥१३०॥ चौपाई ॥२०४८॥