प्रकास गुजराती - प्रकरण १८ | Prakaas Gujrati prakaran 18
विनती - राग धनाश्री
हूं तां पिउजीने लागूं छूं पाय, मारा वाला जेम आ फेरो सुफल मारो थाय । जेम पिउजी ओलखाय मारा पिउजी, सुणोने अमारी वालाजी विनती ॥१॥
अमें पेहेला नव ओलख्या राज, अमने भरम गेहेने आण्या वाज । भवसागरना जल छे अपार, तेतां तमे सेहेजे उतारया पार ॥२॥
तमे भली पेहेलीने कीधी मारी वहार, धणी लिए तेम लीधी सार । चौद भवननी गम आंही, तेतां लखी सर्वे सास्त्रों मांही ॥३॥
ते तमे कीधी छे प्रकास, तेहेनी तारतम पाय पुरावी साख । तमे अमने जुगते माया रामत देखाडी, तमे अमने घेर पोहोंचाड्या दुस्तर उतारी ॥४॥
अमें मनोरथ कीधां हता जेह, तमे पूरण कीधां सर्वे तेह । तमे अमने मनोरथ करतां वारया, तोहे कारज अमारा लई सारया ॥५॥
अमने लागी हती जेहेनी रढ, ते तमे पूरण कीधी आंही आवी द्रढ़ । तमे अमने रामत देखाडवाने काज, अम पेहेलाने पधारया श्रीराज ॥६॥
एवा मारा लाड पूरण कोण करे, बीजी दाण देह मायामां कोण धरे । तमे मोसूं गुण कींधां छे अनेक, तेतां लख्या मारा रूदयामां लेख ॥७॥
तम उपर थी तिल तिल करी नाखूं मारी देह, तमे कीधां मोसूं अधिक सनेह । हूं तो भामणियां लई लई जाऊं, तमसूं सुरखरू केणी पेरे थाऊं ॥८॥
तमे छो अमारडा धणी, तो आसडी पूरो छो अमतणी । इंद्रावती चरणे लागे, कृपा करो तो जागी जागे ॥९॥
॥ प्रकरण ॥१८॥ चौपाई ॥३८९॥
