राग वसन्त
ऐसो वसंत खेलो मारी सजनी, आवागमन मिट जाय । उलटन नहीं दे अमलनी भारी, व्यापक वस्तु देखावे ॥१॥
घणां ने गुलाल उड़ावो, मारी सजनी प्रेम भरी पिचकारी । अविनासी संगे होरी खेलो, कबहूं न हैये हारी ॥२॥
वस्तु रूपे व्यापक विश्वमां, समुंदर दरियो भरीयो । सतगुरु सांचा जेने मलिया, तेणे ये वर वरीयो ॥३॥
वेद सर्वे ने सत बतावे, पंडित कांइये न जाणे । सखी आनन्द ये निर्भय थई ने, प्रेम तणो रस माणे ॥४॥