कलस गुजराती - प्रकरण ३
रामतमां वली रामत (खेल में खेल)
ए रामत मांहें जे रामतो, तेनो न लाभे पार । ए बेखों मांहें वली बेख सोभे, स्वांग सहु संसार ॥१॥
कोई वेख जो साध कहावे, कोई चतुर सुजाण । कोई वेख जो दुष्ट कहावे, कोई मूरख अजाण ॥२॥
अनेक पगथी परव परवा, दया दान देवाय । देखाडूं सहु करी सागर, मांहेंना मांहें समाय ॥३॥
अनेक देहरा अपासरा, मांहें मुनारा मसीत । तलाब कुआ कुंड वावरी, मांहें विसामां कई रीत ॥४॥
कई जुगते जगन करतां, कई जुगते उपचार । कई जुगते धरम पालें, पण हिरदे घोर अंधार ॥५॥
कई जुगते सिध साधक, कई जुगते सन्यास । कई जुगते देह दमे, पण छूटे नहीं जमफांस ॥६॥
कई जुगते वैराग वरते, कई जोग पाले सिध । मठवाले पिंड पाले, पण नहीं परम नी निध ॥७॥
आपने नव ओलखे, नव ओलखे परमेस्वर । तो पार ते केम पामे, जिहां सुध न पोते घर ॥८॥
खटचक्र नाडी पवन, साधे अजपा अनहद । कई त्रवेनी त्रकुटी, जोती सोहं राते सब्द ॥९॥
कोई खट दरसनी कहावे, धरे ते जुजवा वेख । पारब्रह्मने पामे नहीं, रूदे अंधेरी वसेख ॥१०॥
श्रीपात पंडित ब्रह्मचारी, भट वेदिया वेदांत । पुराण जोई जोई सर्वे पडिया, परमहंस सिधांत ॥११॥
अलप अहारी निद्रा निवारी, सब्द सत विचारी । आचारीने नेम धारी, पण मूके नहीं अंधारी ॥१२॥
संत महंत अनेक मुनिवर, देखीतां दिगंबर । जाए सहुए प्रघल पूरे, कापडी कलंदर ॥१३॥
सीलवंती सती कहावे, आरजा अरधांग । जती वरती पोसांगरी, ए अति सोभावे स्वांग ॥१४॥
मलक मुल्ला मलंग जिंदा, बांग दे मन धीर । पाक थई थई सहुए पड़िया, मीर पीर फकीर ॥१५॥
कई करामात कोटल, औलिया आलम । बोदला बेकैद सोफी, जाणी करे जुलम ॥१६॥
अनेक मांहें धर्म पाले, पंथ प्रगट थाय । आंधला जेम संग चाले, ए पाखंड एम रचाय ॥१७॥
रमें मांहोंमांहें रब्दे, करे परसपर क्रोध । मछ गलागल मांहें सघले, मूके नहीं कोई व्रोध ॥१८॥
॥ प्रकरण ॥३॥ चौपाई ॥१०६॥
