प्रकास गुजराती - प्रकरण २३
हवे वारी जाऊं वनराय वल्लभनी, जेहेनी सकोमल छाया । गुण जो जो तमे ए वन ओखदी, दीठडे दूर जाय माया ॥१॥
हवे वारणां लऊं आंगणियो वेलूं, जिहां बेसो छो संझा समे साथ । परियाण करो धाम चालवा, घर वाटडी देखाडो प्राणनाथ ॥२॥
वली वारणा लऊं आंगणियां, अने आस पास सहु साज । जिहां बेसो उठो ऊभा रहो, वल्लभ मारा श्री राज ॥३॥
घणी विधे हूं घोली घोली जाऊं, मंदिर ने वली द्वार । भामणां लऊं ते भोमतणां, जिहां वसो छो मारा आधार ॥४॥
वारी जाऊं पलंग पाटी ओसीसा, तलाई सिरख ओछाड । वली वारी जाऊं चंद्रवा, जिहां पोढो सुख सेज्याए ॥५॥
हवे घोली घोली जाऊं झीलाने चाकला, घोली जाऊं मंदिरना थंभ । जेणे थंभे करे धणी पोताने, जुगते वाल्या बंध ॥६॥
बेसो छो जिहां बलवंत बलिया, जाऊं बलिहारी तेणे ठाम । साथ सकल सवारो आवी बेसे, वरणवो धणी श्री धाम ॥७॥
मंदिर मांहें अनेक विध दीसे, जोगवाई पूरण सर्वे । अनेक वार लऊं तेना भामणा, मारी वारी नाखूं जीवसूं देह ॥८॥
भले तमे देह धरया मुझ कारण, करी अजवालूं टाल्यो भरम । जीव मारो घणो कठण हतो, तमे नेत्रे गाली कीधो नरम ॥९॥
हवे चरण कमलना लऊं भामणियां, अने भामणा लऊं सर्वा अंग । हस्त कमलने वारणे, वारी जाऊं मुखार ने विंद ॥१०॥
वस्तर ऊपर वारी वारी जाऊं, भामणां लऊं भूखण । नेत्र निरमलने वारणे, जेहेनी दृष्टें फल पामिए ततखिण ॥११॥
जाऊं बलिहारी नासिका पर, अने दुखणां लऊं श्रवणा । सुंदर सरूप सकोमल ऊपर, जीव लिए भामणा घणा घणा ॥१२॥
सेवा करे छे बाई हीरबाई, ओछव रसोई जांहें । अंतरगते तमे नित आरोगो, हूं लऊं भामणा घणा घणा तांहें ॥१३॥
घोली घोली जाऊं ते वाणी ऊपर, जे वचन कहो छो रसाल । साथ सकलने चरणे राखी, सागर आडी बांधो छो पाल ॥१४॥
हवे सेवा करीस हूं सर्वा अंगे, दऊं प्रदखिणा रात ने दिन । पल न वालूं निरखूं नेत्रे, वालपण करूं जीव ने मन ॥१५॥
मूं जेहेवा अजाण अबूझ दुष्ट होय अप्रीछक, अधम नीच मत हीन । ते एणे चरणे आवी थाय जाण सिरोमण, सुघड सुप्रीछक प्रवीन ॥१६॥
तेना जीवने जगावी निध देओ छो निरमल, करो छो वासना प्रकास । ते जीव वचिखिण वीर थई, चौद भवन करे अजवास ॥१७॥
हवे गुण केटला कहूं मारा वालैया, जे अमसूं कीधां आवार । आणी जोगवाई ए न केहेवाय, पण लखवा तोहे निरधार ॥१८॥
हवे आहीं उपमा केही दऊं मारा वालैया, ए सब्द न पोहोंचे तमने । वचन कहूं ते ओरूं रहे, तेणे दुख लागे घणूं अमने ॥१९॥
एक वचने मारी दाझ भाजे छे, ज्यारे कहूं छूं धणी श्री धाम । एक एणे बचने मारो जीव करारयो, भाजी हैडानी हाम ॥२०॥
कहे इंद्रावती अति उछरंगे, फोडी ब्रह्मांड करूं प्रकास । विगते वाट देखाडूं घरनी, जेम सोहेलो आवे मारो साथ ॥२१॥
॥ प्रकरण ॥२३॥ चौपाई ॥५७९॥