Logo  Kuljam.org

विषय-सूची

प्रकास गुजराती - प्रकरण ३४

एक सौ आठ पक्ष का सार

हवे वली कहूं ते सुणो, अठोतर सो पखज तणो । ए विचार जो जो प्रमाण, ऐहेनो सार काढूं निरवाण ॥१॥

माया जीव कोई कोई छे समरथ, ते दोड करे छे कारण अरथ । निसंक आपोपा नाख्या जेणे, निहकर्म मारग लीधां तेणे ॥२॥

पुष्ट मरजाद ने परवाह पख, एह तणी कीधी छे लख । ते वेहेची कीधा नव भाग, चढे पगथी लई वेराग ॥३॥

वली कीधा वीस ने सात, चढतो जाय लिए एणी भांत । एक्यासी पख केहेवाय, ते वैकुंठमां पोंहोंतो थाय ॥४॥

हवे पख ब्यासिमो जे कहयो, वल्लभाचारजे ते ग्रहयो । स्यामा वल्‍लभी एथी जोर, पण बंने रहया इंडानी कोर ॥५॥

छेक इंड मांहें कीधूं सही, पण अखंड ते लई सक्‍यो नहीं । पाछा वली पड्या प्रतिबिंब, एहोनी तां एह सनंध ॥६॥

ए ऊपर वली पख छे एक, सांभलो तेहेनुं कहूं विवेक । त्रासिमो पख प्रमांण, जे वासना पांचो ग्रहयो निरवाण ॥७॥

पांचे नाम कहूं प्रगट, दऊं सिखामण जाणी घरवट । नहीं तो प्रबोध स्या ने कहूं, श्री वालाजीना चरणज ग्रहूं ॥८॥

पण साथ माटे कहूं फरी फरी, हवे पांचे नाम जो जो चित धरी । एक भगवानजी वैकुंठनो नाथ, महादेवजी पण एणे साथ ॥९॥

सुकजी ने सनकादिक बे, वली कबीर भेलो मांहें ते । लखमी नारायण भेला अंग मांहें, एहनो विचार कांई जुओ न थाय ॥१०॥

ते माटे ए वासना पांच, इंडू फोडी निकली जुओ द्रष्टांत । ए पुरूख प्रकृति ओलंघी ने गया, अछर माहें जई ने भेला थया ॥११॥

ए वचन पाधरा प्रगट कहे, जाण होय ते जोईने लहे । पख पचवीस ए ऊपर जेह, तारतमना वचन छे तेह ॥१२॥

एह वचनो मांहें श्री धाम, धणी आपणा ने साथ सर्वेस्थान । ए तारतम तणो अजवास, धणी बेठा मांहें लई साथ ॥१३॥

हवे कां नव ओलखो रे साथ सुजाण, घणूं तेहेने कहिए जे होय अजाण । वचिखिण छो तमे प्रवीण, गलजो जेम अगिन सूं मीण ॥१४॥

सनेह सों सेवा करजो धणी, गलित चित थई अति घणी । तमे सेवाए पामसो पार, धणीतणा वचन निरधार ॥१५॥

पाछला साथ छे ते आवसे केम, ते जोसे प्रकास तणा वचन । चरणे छे ते तो आव्या सही, पण हवे आवसे वचन प्रकास ना ग्रही ॥१६॥

धणीतणा वचन ग्रहया मांहें रास, पाछला पार उतारवा साथ । आवसे साथ एणे प्रकास, अंधकारनो कीधो नास ॥१७॥

आवसे साथ सकल परवरी, रासतणा वचन चित धरी । एह वचन हवे केटला कहूं, आ लीलानो पार नव लहूं ॥१८॥

ए वचन आंहीं छे अपार, पण साथ केटलो करसे विचार । ते माटे कांई घणूं नव केहेवाय, आ तां पूरतणों दरियाय ॥१९॥

एनूं एक वचन विचारसे रही, ते ततखिण घर ओलखसे सही । घरनी जे होसे वासना, नहीं मूके ते वचन रासना ॥२०॥

खरी वस्त जे थासे सही, ते रेहेसे वचन रासना ग्रही । जेम कहयूं छे करसे तेम, ते लेसे फलतणो तारतम ॥२१॥

इंद्रावती कहे सुणजो साथ, वचन विचारे थासे प्रकास । प्रकास करीने लेजो धन, जे हूं तमने कहया वचन ॥२२॥

॥ प्रकरण ॥३४॥ चौपाई ॥१०१२॥

इसी सन्दर्भ में देखें-