रास - प्रकरण ११
रामत पेहेली - राग कालेरो
वाले वेख लीधो रलियामणो, कांई करसूं रंग विलास । आयत छे कांई अति घणी, वालो पूरसे आपणी आस ॥ सखीरे हम चडी ॥१॥
वृंदावन तो जुगते जोयूं, स्थाम स्यामाजी साथ । रामत करसूं नव नवी, कांई रंग भर रमसूं रास ॥२॥
सखी मांहों मांहें वात करे, आज अमे थया रलियात । वेख निरखीने नेत्र ठरे, आज करसूं रामत निघात ॥३॥
वेख नवानो वागो पेहेरयो, तेड्या वृंदावन । मस्तक मुकट सोहामणो, वेख ल्याव्या अनूपम ॥४॥
भली भांतना भूखण पेहेरया, वेण रसालज वाय । साथ सकलमां आवीने ऊभो, करसूं रामत उछाय ॥५॥
तेवा भूखण ने तेवो वागो, नटवरनो लीधो वेख । घणां दिवस रामत कीधी, पण आज थासे वसेख ॥६॥
रास रमवाने वालेजी अमारे, आज कीधो उछरंग । नेंणे जोई जोई नेह उपजावे, वारी जाऊं मुखारने विंद ॥७॥
सखी इंद्रावती एम कहे, चालो जैए वालाजी ने पास । कंठ वलाई मारा वालाजी संगे, कीजे रंग विलास ॥८॥
एवी वात सांभलतां वालेजी अमारे, आवीने ग्रही मारी बांहें । कहो सखी पेहेली रामत केही कीजे, जे होय तमारा चित मांहें ॥९॥
सखियो मनोरथ होय ते केहेजो, रखे आणो ओसंक । जेम कहो तेम कीजिए, आज करसूं रामत निसंक ॥१०॥
पूरूं मनोरथ तमतणां, करार थाय जीव जेम । सखी जीवन मारा जीव तमे छो, कहो करूं हूं तेम ॥११॥
रासनी रामत अति घणी, अनेक छे अपार । सघली रामत संभारीने, अमने रमाडो आधार ॥१२॥
अमे रंग भर रमवा आवियां, कांई करवा विनोद हाँस । उत्कंठा अमने घणी, तमे पूरो सकलनी आस ॥१३॥
अमे अवसर देखी उलासियो, कांई अंगडे अति उमंग । कहे इंद्रावती अमने, तमे सहुने रमाडो संग ॥१४॥
॥ प्रकरण ॥११॥ चौपाई ॥४२५॥
