रास - प्रकरण २५
राग कालेरो
आवो वाला रामत रासनी कीजे, आपण कंठडे बांहोंडी कां न लीजे रे ॥टेक॥१॥
आ वेख केम करी ल्याव्या रे वालैया, अमने थयो अति मोह रे । खिण एक अमथी अलगां म थाजो, अमे नहीं खमाय विछोह रे ॥२॥
आ वेख अमने वालो घणु लागे, वेख रसाल अति रंग । दृष्ट थकी अलगां म थाजो, दीठडे ठरे सर्वा अंग ॥३॥
आ वेख अमने गमे रे वालैया, लीधो कोई मोहन वेल रे । नेंणे पल न आवे रे वालैया, रूप दीसे रंग रेल रे ॥४॥
रामत करतां रंग सहु कीजे, खिण खिण आलिंघण लीजे रे । अधुर तणो जो रस तमे पीओ, तो अमारा मन रीझे रे ॥५॥
उलट अंग न माय रे वालैया, कीजे रंग रसाल रे । पल एक अमथी म थाओ जुआ, रखे कंठ बांहोंडी टाल रे ॥६॥
तम सामूं अमें ज्यारे जोइए, त्यारे जोर करे मकरंद रे । बाथो बथिया लीजे रे वालैया, एम थाय आनंद रे ॥७॥
रामत करतां आलिंघण लीजे, ए पण मोटो रंग रे । साथ देखतां अमृत पीजे, एम थाय उछरंग रे ॥८॥
आलिंघण लेता अमृत पीतां, विनोद कीधां घणां हाँस रे । कठण भीडाभीड न कीजे रे वालैया, मुंझाय अमारा स्वांस रे ॥९॥
॥ प्रकरण ॥२५॥ चौपाई ॥५५८॥
