रास - प्रकरण ३१
राग कालेरो
हमचडी सखी संग रे । आपण रमसुं नवले रंग, सखी रे हमचडी ॥टेक॥
रामतडी छे अति घणी, करसुं सघली सार रे । विविध पेरे सुख दऊं रे सखियो, जेम तमे पामो करार ॥१॥
अमने वेण वजाडी देखाडो, जेवो पेहेलो वायो रसाल रे । वेण सांभलतां ततखिण वालैया, अमे जीव नाख्या तत्काल ॥२॥
जुओ रे सखियो वालो वेण वजाडे, अधुर धरी अति रंग । वेण सांभलतां ततखिण तमने, काम वाध्यो सर्वा अंग रे ॥३॥
सुणो रे सखियो हूं वेण वजाडूं, वेण तणी सुणो वाणी । खिण एक पासेथी अलगा न करूं, राखूं हैडामां आणी ॥४॥
उलट तमने अति घणो वाध्यो, वली रंग उपजावुं निरधार । जेटली रामत कहो रे सखियो, ते रमाडूं आवार ॥५॥
मान घणो मानवंतियोने, तामसियो झुंझार । प्रेम घणो अंग आ संगे, एणे विरह नहीं लगार ॥६॥
तामस मांहें तामसियो, एणी वातडी कहीं न जाय । कहे इंद्रावती सुणो रे साथजी, वाले एम कीधां अंतराय ॥७॥
॥ प्रकरण ॥३१॥ चौपाई ॥६१३॥