रास - प्रकरण ४०
राग केदारो छंद
छेडो न छटके, अंग न अटके, भरे पांउं चटके, मानवंती मटके ॥१॥
लिए रंग लटके, घुटावे अधुर घटके, वली वली सटके । खांत घणी खटके, रमवा रंगे रास री ॥२॥
रमती रास कामनी, जामती चंद्र जामनी । मली वल्लभे माननी, भलंती रंगे भामनी ॥३॥
स्यामाजी संगे स्यामनी, बांहोंडी कंठे कामनी । ताणती अंगे आमनी, मुख बीडी सोहे पाननी । एम रमत सकल साथ री ॥४॥
मारो साथ रमे रे सोहामणो, कांई रामत रमे रंग । वालाजीसुं वातो, करे अख्यातो, उलट भीडे अंग ॥५॥
बांहोंडी वाले भूखण संभाले, रखे खूंचे कोई नंग । लिए बाथो वालाजी संघातो, उनमद बल अनंग ॥६॥
छटके रमे पाखल भमे, रामत न करे भंग । छेलाइए छेके अंग वसेके, सखी सर्वे सुचंग ॥७॥
केटलीक सुंदरी उलट भरी, आवी वालाजीने पास । उमंग आणे आप वखाणे, विरह विनता गयो नास ॥८॥
गीत गाए रंग थाय, विविध पेरे विलास । जुवती जोडे एकठी दोडे, मारा वालाजीसुं करवा हांस ॥९॥
वालैए विमासी अंग उलासी, देह धरया अनेक । सखियो सघली जुजवी मली, मारा वालाजीसुं रमे विसेक ॥१०॥
अंगडा वाले नेंणां चाले, उपजावे रंग रेल । बोले बंगे आवे रंगे, जाणे पेहेले भणियो पेस ॥११॥
अति उछरंगे वाध्यो संगे, उमंग अंग न माय । वालाजीनी बांहे कंठ वलाय, रमतां तानी जाय ॥१२॥
बांहोंडी झाली वनमां घाली, रामत रमे अति दाय । वनमां विगते जुजवी जुगते, रंग मन इछा थाय ॥१३॥
एक निरत करे फेरी फरे, छेक वाले तेणे ताय । एक दिए ठेक वली वसेक, रेत उडाडे पाय ॥१४॥
एक घूमे घूमरडे कोइक दौडे, वचन गाए रसाल । एक लिए ताली दिए वाली, साम सामी पडताल ॥१५॥
एक चढे वने इछा गमे, हींचे हिचोले डाल । एक कोणियां रमे गाए गमे, प्रेमतणी दिए गाल ॥१६॥
एक फरे फेरी कर धरी, बांहोंडी कंठ आधार । एक फूदडी फरे रामत करे, रंग थाय रसाल ॥१७॥
मोरलिया नाचे रंगे राचे, सब्द करे टहुंकार । वांदरडा पाय ऊभा थाय, लिए गुलाटो सार ॥१८॥
पसु पंखी वासे मन उलासे, आनंदियो अपार । वन कुलांभे वेलो आवे, फूलडा करे बेहेकार ॥१९॥
चांदलियो तेंजे जुए हेजे, नीचो आवी निरधार । जल जमुना ना वाध्यां घणां, आघा न वहे लगार ॥२०॥
पडछंदा बाजे भोम विराजे, पडताले धमकार । सघली संगे उमंग अंगे, अजब रमे आधार ॥२१॥
भूखण बाजे धरणी गाजे, वृंदावन हो हो कार । अमृत वा वाय लहेरों लिए वनराय, अंग उपजावे करार ॥२२॥
एम केटलीक भांते रमियां खांते, रामत रंग अपार । कहे इंद्रावती एणी पेरे लीजे, वालो सुख तणो सिरदार ॥२३॥
॥ प्रकरण ॥४०॥ चौपाई ॥७८४॥